امد و بر صفحه ی قلبم نوشت تردید و رفت                                                                 

نسخه ای از جنس دلتنگی شب پیچید و رفت

تا بگویم رفتنش را هیچکس باور نکرد

این سخن را از درخت ارزویم چید و رفت

شاخه ی گل را گرفت وبا غمی بویید و رفت

چشم در چشمش برایش گریه میکردم ولی

او فقط بر اشک های ساکتم خندید ورفت